Googgig

จริงๆที่ไม่คอยได้อัพบล็อกเพราะส่วนหนึ่งรู้สึกว่าถ้าอัพแล้วคงจะหลุดเรื่องที่แอบเฟลๆมาแหงๆ

วันนี้ถ้าใครได้เข้าเวปเราก็จะเห็นคำว่า ครบรอบ 5 ปี Props&Ops แวบๆบ้างแล้ว แต่จริงๆยังไม่ถึงหรอกเพราะครบรอบจริงๆก็วันที่ 10 กรกฎาคมที่จะถึงนี้นี่เอง

ที่คิดไว้ในหัวก่อนหน้านี้ก็คิดถึงกิจกรรมอะไรต่างๆบ้าง เช่น อาจจะมีประกวดภาพถ่าย "Be Cos it fun" เป็นเพราะคอสถึงได้สนุก  (เล่นคำ Be Cos = Because)

แต่พอถึงเวลาขึ้นมาจริงๆ ตัวเราเองกลับสนุกไม่ออกแฮะ 5555 ยอมรับเลยว่าแอบตกใจตัวเองอยู่เหมือนกัน ที่อารมณ์การครบรอบในปีี้นั้น ดูจะเป็นอารมณ์ของ หมดแรงที่จะทำต่อซะแล้วสิ

จริงๆมาถึงตรงนี้หลายคนอาจจะรู้สึกว่า "เอาอีกละ เฟลอีกละ ไม่วายเดียวบอกจะปิดเวป แล้วปิดไม่ลงแหงๆอีกแหละ" ซึ่งก็เป็นจริงๆ 5555 ใจนึงบอกตรงๆว่าท้อใจที่จะทำต่อ
แต่อีกใจ มันปิดไม่ลงจริงๆนะ ... เพราะมันผูกพันจริงๆนะ ทำมา 5 ปีที่ผ่านมา แทบทุกหน้าของเวปนั้น คือ การที่เรากดคีบ์บอร์ดแก้โคดไปๆมาๆ ตลอดเวลาที่ผ่านมา ทั้งยังมีรูปงานที่ตัวเองไปถ่ายมาตลอด รวมไปถึงรูปที่คนอื่นๆส่งมาให้เก็บไว้ในเวปอีกมากมาย

ทั้งความผูกพัน + ข้อมูลที่คนอื่นๆฝากไว้ มันก็ค่อยๆประกอบกันจนทำให้เหมือนเราก็ทำใจไม่ลงที่จะยุติไป

ทีนี้มาถึงว่า แล้วทำไมถึงหมดไฟละ เราก็จะลองค่อยๆเขียนทีละข้อละกัน พยายามเรียบเรียง

1.เพื่อนๆที่คุ้นหน้าค่อยๆหายไป : จริงๆ ในช่วงปีแรกๆของการทำเวป เราสนุกและมีความสุขที่จะทำให้คนคอสคนอื่นๆมากเลย เวลาไปงานก็เจอคนคุ้นหน้ากัน เพื่อนๆกัน เจอหน้าทักทายกัน มันก็เกิดความรู้สึกที่มีใจที่จะทำอยู่ตลอด

แต่วันเวลาผ่านไป เพื่อนๆในสมัยนั้นก็หายไปทีละคน สองคน ตามปกติที่ควรเป็น เมื่อวันเวลาคลื่นลูกใหม่มา มันก็ยังมีความสุขที่จะถ่ายแหละ แต่มันก็เริ่มกลายเป็นว่า คนไม่คุ้นหน้าคุ้นตามากขึ้น บางคนก็เริ่มไม่รู้จักเรา (ไม่เกี่ยวกะแบบต้องรู้จักเรานะ เพียงแต่เวลาไปถ่าย บางคนก็เหมือนแบบ เอะ นี่ใรค จะถ่ายไปไว้ไหนนะ) 

แต่ข้อนี้ก็ไม่ได้เป็นอะไรที่มากมายอะไร ด้วยเหตุว่า เราเองก็ไม่ได้ที่จะปิดตัวเองไม่รู้จักกะคนอื่นๆ เราเองก็ได้เจอเพื่อนใหม่ๆเพิ่ทขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน เพียงแต่ก็แอบอดจะรู้สึกเหงาๆไม่ได้ที่บางคนที่คุ้นเคยก็ไม่ได้เห็นหน้าเห็นตาเท่าไร (ประมาณว่าหมดยุคละ ว่างั้นแหละ)

2.รูปแบบสังคมที่พัฒนาขึ้น : หลายครั้งที่เราก็แอบอดคิดไม่ได้ว่า ยุคแห่งเวปคอสเพลย์ที่มีภาพรวมแบบเวปเรานั้น ใกล้จะหมดลงแล้ว เพราะเด๊ี๋ยวนี้ แต่ละคนก็มีบล็อก ก็มีกล้องดิจิตอลของแต่ละคน

อันนี้ไม่รู้ติดไปเองหรือเปล่า แต่รูปแบบเก่าที่ว่า เวลาไปงานก็อยากจะไปดูว่าคนอื่นๆคอสอะไรกันบ้าง มันถูกเปลี่ยนเป็น คนอื่นๆคอสอะไรไม่สน ชั้นจะถ่ายรูปตัวเองเป็นหลัก

มันก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไรนะ เพียงแต่รูปแบบสังคมในช่วงหลังนั้น ก็ทำให้รู้สึกว่า ตัวเองตกยุคจริงๆ ที่ยังทำในรูปแบบเดิมๆ ในจุดยืนเดิมๆ 

3.เหมือนโดนเอาเปรียบ : ข้อนี้ ถือว่ารุนแรงมากๆเลยบอกตรงๆ และก็บอกเลยว่า อาจจะเป็นเพราะตัวเองเป็นคนขี้น้อยใจด้วยแหละ

บางทีมันน่าหงุดหงิดนะที่เห็นคนเอาข้อมูลจากเวปไปใช้ แบบที่ไม่ให้เครดิตก็มี ซึ่งอันนี้ก็ชัดๆเหมือนที่เขียนไปเอนทรีก่อน

แต่จริงๆแล้ว ประเด็นที่เราจะพูดถึงคือ มันเหมือนกะเราสร้างบ่อเลี้ยงปลาละกัน (แค่เปรียบเทียบน้า ไม่ได้แบบว่าจะดูถูกอะไรนะ) แล้วเราแบบทำนู้นทำนี้เหมือนกับคอยหาอาหารมาหย่อนในบ่อ

กลายเป็นว่าปลาหลายๆตัวก็หยิบอาหารไปกิยกันสนุกสนานในบ่ออื่นแทน ... 

แน่ละ เราก็แบบพยายามมากๆที่จะให้ปลาในบ่อเราอยู่ด้วยความสุขเต็มที่ ก็พยายามสรรหานู้น สรรหานีมาใส่เติมเต็มอะไรต่างๆ สุดท้ายก็กลายเป้นว่าไม่ได้มีผลอะไรเท่าไรเลย

ที่เปรียบเทียบยังงี้ เพราะไม่ได้อยากที่จะแบบให้กลายเป็นประเด็นอะไร แต่ ณ จุดหนึ่งก็อดน้อยใจไม่ได้ว่า ที่ฉันพยายามทำให้ ขอแค่ได้เสียงตอบรับสักหน่อยไม่ได้หรือ

 บางครั้ง อย่างเร็วๆนี้ ทางไมนิจิเค้าส่งเมลมาหาเรา ขอคำปรึกษาเรื่อง Japan Festa ... บอกตรงๆว่า เราเองก็สามารถที่จะให้ความเห็นได้ แต่มันก็แค่ความเห็นของเราคนเดียวเอง แน่ละว่าเราก็เลยตั้งกระทู้ขอให้คนมาช่วยลงความเห็นกัน ระดมความเห็นกัน

แต่มันก็แค่นั้น กลายเป็นว่า กระทู้โดนอ้างอิงไปที่อื่น ในฐานะว่า "รายละเอียดงานมาแล้วว"... มันก็น่าเสียดายที่กลายเป็นว่า ผู้จัดงานมาถามเรา >> เราถามคนคอส >> คนคอสไม่สนเพราะคนคอสไปคุยเรื่องนี้ที่อื่นนั่นเอง

มันเลยยิ่งทำยิ่งท้อละนะ ไม่ว่าจะเวปบอร์ด ตารางงาน อุปกรณ์เสริม ไปๆมาๆก็เลยรู้สึกว่า งั้นพอดีกว่าไหม ทำไปคนก็ไม่ค่อยช่วยเลย 

จริงๆบอกตรงๆว่าอยากให้มีส่วนร่วมกันนั่นแหละนะ อยากเห็นคนมาแชร์ความรู้บ้าง เราเองก็ทำหลากหลายส่วนเพื่อรองรับตรงนี้ จะ CosplayWiki ก็เต็มที่เลย จะส่ง Props มาแสดงก้ได้ หรือจะเอาตามถนัดเขียนในบอร์ดก็เต็มที่ 

แต่สุดท้ายก็ไม่มีมา โอเคอยู่ที่บางคนก็อาจจะบอกว่า ทำไมฉันต้องแชร์ละ ทำไมต้องให้คนอื่น ทั้งที่คนอื่นไม่ให้ฉัน แต่ในฐานะ Props&Ops เราก็รู้สึกว่า เราให้แล้วนะ เราให้เท่าที่คนๆนึงจะให้ได้แล้วสำหรับชาวคอส

รูปงานเราก็ถ่าย ไปมาหมดเกือบจะทุกงาน ตั้งแต่ กทม ขอนแก่น เชียงใหม่  ออปเองก็บอกวิธี ตารางงานก็คอยอัพหางานใหม่ๆมาลง เชคว่าจัดไม่จัด ผู้จัดงานถามอะไรก็พยายามช่วยเพื่อให้งานออกมาทุกคนแฮปปี้ สารพัดสารเพเกินจริงๆ

แต่แน่ละว่ามันก็เป็นสิทธิของแต่ละคน ที่เราเองก็ไม่ควรไปก้าวก่ายอะไร

มันเลยท้อใจ 5555 ทำมากได้น้อยอย่างแท้จริงเลย บางทีมันก็อดน้อยใจไม่ได้จริงๆละนะ ที่เห็น member วนเวียนในเวปมากมาย แต่ไม่เคย ตั้ง ตอบกระทู้ ....และมันอดน้อยใจมากๆไม่ได้เลยที่เห็นชื่อเดียวกันนี่แหละ ก็เลือกที่จะไปแชร์ที่อื่นๆ อารมณ์เราแบบ แบ่งมาสักนิดไม่ได้หรือ

แต่ก็พยายามมองในแง่ดีนะว่า เราก็เห็นคนตั้ง ตอบกระทู้อยู่ แม้จะไม่ได้มากมายอะไรนัก แต่อย่างน้อยก็รู้สึกว่า ก็ยังโอเคในแง่ของสารอยู่ละนะ

จริงๆยังมีอะไรอีกมากๆนะ 5555 แต่ก็รู้สึกว่าเรียบเรียงออกมาไม่ได้หมดสักที
แต่ก็นะ ตอนนี้พยายามคิดแบบ Coke กะ Pepsi 5555 เหมือนกันแต่ก็อยู่กันมาได้ทั้งคู่ (แต่ยอมรับว่าความขี้น้อยใจของเรานี่แหละ ตัวดีเลย)

ก็นี่แหละคือ การครบรอบ 5 ปี 55555 จริงๆเลข 5 น่าจะหัวเราะออกแท้ๆ
มาถึงตอนนี้บอกตรงๆเลยว่า เราเองจะตั้งใจทำต่อไปเต็มที่เหมือนๆเดิมจนหมดปีนี้นี่แหละ

แต่หลังจากปีนี้แล้ว ก็คงถึงเวลาทบทวนอีกครั้งอย่างจริงจังแล้วละ (เพราะเป็นช่วงที่อะไรต่างๆในเวปสามารถหยุดการดำเนินการโดยไม่กระทบอะไรต่างๆได้พอดี) ก็ไม่ได้ว่าเหมือนจะขู่หรือจะอะไรหรอก เพียงแต่ เราเองจะบอกเลยว่า เราเองมีความตั้งใจที่จะไม่ทิ้งสังคมนี้ ..ตราบใดที่สังคมนี้ยังแสดงให้เห็นว่า จะไม่ทิ้งเรา (งงไหมหว่า)

จบละกันนะครับ ก็ถือว่าขอมาระบายบ้างละกัน 

Googgig ขี้น้อยใจ

ปล.จะลองขออนุญาตปิดคอมเมนต์ไม่ให้เห็นนะครับ พอดีมีคนแนะนำมาว่าน่าจะลองดู